Gülüşleri, mutluluğu paylaşmak ne güzel, Hayatı, güzellikleri paylaşmak, bölüşmek de

ne güzel& Hayatın yükünü dostlarımızla, yakınlarımızla,

sevdiklerimiz-sevmediklerimizle, tanıdıklarımız-tanımadıklarımızla, paylaşmaya

mecbur olduklarımız-olmadıklarımızla çekmek ve paylaşmak ne güzel değil mi sevgili

dostlar.

   Bu girişten sonra malumunuz üst sosyeteden bir bayan doğunun en ücra köşesine,

köyüne gelin gitmiş. Gönül bu, nereye sığınacağı, nereye demir atacağı, kimi

seveceği belli olur mu? Genç ve güzel kız bizim doğulu delikanlının cazibesine

kapılıp gitmiş köyüne. Fakat daha köye girerken dehşetli bir koku gelir burnuna.

Tabiî ki sorar bu koku neyin nesidir diye. Bu bizim yakıtımızdır der delikanlı. Bu

koku da, kokar yakıt kokusudur.

   Kokar yakıt kokusunu bilirsiniz değil mi? Bu kokar yakıtın adı hayvan gübresinden

yapılan tezektir. Hem ısınmada hem de ocakta kullanılır. Bu yakacak sadece doğuya

ait bir yakıt değildir. Bu kokar yakıtı doğusundan-batısına birçok insan kullanır ve

istifade eder. Mesela: Hayrabolunun köylerinde bu kokar yakıtı kullanan aileler

bilirim. Nasıl hazırlık yaptıklarını da bilirim. Neyse biz konuyu değiştirmeyelim ve

devam edelim.

   Tabii gelin hanım avluya girerken, eve girerken kayınpederine demiş ki; 

Baba: Siz bu kokar yakıt kokusu olan bu pis yerde nasıl yaşıyorsunuz? Her

tarafınızda hayvan kokusu ve pisliği var. İnsanın neredeyse burnunun kemiği düşecek.

Adamcağız demiş ki: Kızım burası köy yeridir. Burada herkes hayvancılık yaparak

geçimini sağlar. Biz evimizi, evimizin önünü temizlesek bile 15 metre ötede Ali

Çavuşun, 20 metre ötede Ahmet Onbaşının hayvanlarının pisliği var. Burası böyle

demiş. Sen buraya gelmeden önce bunları düşünmen gerekirdi. Buraya gelmeden önce

bunun hesabını yapman gerekirdi.

   Lakin hamarat gelin bundan tatmin olmaz. Hemen işe koyulur ve kollarını sıvayarak

evinin etrafını, önünü, arkasını, sağını, solunu, çevresini ne kadar kuru tezek, yaş

gübre varsa hepsini temizleyip uzaklaştırır.

  Tabii bu arada günler günleri kovalar ve aradan bir ay geçer. Koku namına bir şey

kalmaz etrafında. Koku tamamen kesilir. Hamarat gelin gelip kayınpederine der ki;

Bak baba! Sizde yaşama kültürü, yaşama anlayışı yok. Etrafı nasıl tertemiz yaptım.

Bak gördünüz mü koku nasıl kesildi.

   Kayınpederi hamarat gelinine gülerek der ki; Bak kızım o koku kesilmedi. O koku hep

var. Lakin senin ona burnun alıştı der.

   Evet, Bizim burnumuzu yıllarca pis kokulara alıştırdılar ve

 o pis kokular bir süre

sonra bize normal gelmeye başladı. Şimdi Türkiye pis kokularla temiz kokuları

birbirinden ayırmaya çalışıyor. Bugün Türkiyenin gerek demokrasisinin standartları

açısından, gerek Türkiyenin komşularıyla olan ilişkileri açısından, gerek

Türkiyenin küresel iradenin bir parçası olması açısından, gerek yurt içinde ve yurt

dışında yapmış olduğu atılımlar açısından, hem maddi hem de manevi alanda

Türkiyenin iyiye gittiğini, kalkındığını düşünüyorum. Ama Türkiye iyiye giderken

bir nekahat  (Bir hastalık veya ameliyat geçiren şahsın, tamamen eski sağlığına

kavuşabilmesi için geçen süre)  dönemi yaşadığını da unutmamak gerekiyor. Genele

baktığımız zaman iyileşme süreci var. Bu süreçte yaşananların normal olduğunu kabul

etmek gerekir.

  Türkiyenin konuşan insana, üreten insana ihtiyacı var. Konuşmazsanız üretemezsiniz,

sağlıklı düşünemezsiniz. Sonra gaz birikmesine sebep olursunuz. Sonra biriken bu gaz

grizu patlamasına neden olur. Grizu patlamasının tek çaresi de ortak

değerlerimizdir. Ortak değerlerimizi birlikte yaşamalı, birlikte anlamalı, birlikte

yaşatmalıyız. Yüzyıllardır sağladığımız bu birlikteliği yaşatmalıyız. Daha anlamlı,

daha manalı hale getirmek de yine bizim elimizde.

   Bizim halkımız özde bir ve beraberdir. Farklı etnik gruplardan meydana gelmiş olsak

da& Herkes hür ve özgürdür. Hiç kimse bizim inançtan, bizim itikattan, bizim

tarikattan, bizim cemaatten, bizim aşiretten, bizim siyasetten olmak zorunda da

değildir.

        Hiç kimse bizim gibi görmek, bizim gibi sevmek, bizim gibi anlamak, bizim gibi

düşünmek, bizim gibi giyinmek, hayata bizim penceremizden bakmak zorunda da

değildir.

        Hiç kimse bizim gibi inanmak, bizim gibi düşünmek, bizim gibi giyinmek, bizim gibi

yaşamak zorunda da değildir.

        Hiç kimse inançlarından, ibadetlerinden, kıyafetlerinden, tarikatlarından,

cemaatlerinden, siyasetlerinden dolayı horlanmamalı, hırpalanmamalı,

sorgulanmamalı.

        Türkiyede yaşanan olayları ve hadiseleri aklıselim ile değerlendirerek,

etrafımızda yaşananların farkında olalım. Biraz hassas olalım ve düşünmekten de

korkmayalım. Konferanslar, paneller, oturumlar, internet kullanımı, yazarlar,

çizerler, gazeteler, radyolar& Bunların hepsi birer havalandırma bacasıdır.

Türkiyede grizu patlamasına müsaade etmiyor.

        Hepinize sağlık ve esenlikler dilerim. Hoş kalın, hoşça kalın.